Uranium, dat twee eeuwen geleden werd ontdekt, is één van de meest verspreide elementen ter wereld: het komt even vaak voor als lood en zelfs vaker dan tin of zilver. Uranium is een radioactief element dat overal in de natuur aanwezig is: een kubieke meter aarde uit een doodgewone moestuin bevat ongeveer 40 gram ervan.
Het mineraal wordt gewonnen op plaatsen waar het in grote concentraties aanwezig is. Uranium wordt door fijnmaling van het mineraal gescheiden. Vervolgens wordt het door verschillende bewerkingen geconcentreerd: zuivering, neerslag, uitwassing, filtering, enz... Het eindresultaat is een gele pasta yellow cake die voor ongeveer driekwart uit uranium bestaat. In die pasta is enkel het uranium 235 (0,7%) splijtbaar en voor elektriciteitsproductie in een kerncentrale geschikt.
Het mengsel ondergaat nog verschillende transformatie- en verrijkingsbewerkingen om het gehalte aan uranium 235 te verhogen. Dit proces levert uiteindelijk verrijkt uranium op, met een gehalte van 3 tot 5% aan uranium 235, waarmee de eigenlijke splijtstof zal worden aangemaakt.
