Op het gebied van de splijting zijn er de zgn. evolutionaire reactoren (ook reactoren van de derde generatie genoemd). Deze reactoren zijn afgeleid van de thans in werking zijnde reactoren: ze zijn ontworpen volgens dezelfde principes en profiteren van de ervaring die gedurende verscheidene decennia is opgedaan met tal van grote reactoren.
Zij kunnen dus op korte termijn in bedrijf worden gesteld: een reactor van dit type is thans in aanbouw in Finland en met de bouw van een andere, de EPR (Evolutionary Power Reactor) ontworpen door Areva, wordt binnenkort gestart in Frankrijk. Een ander type reactor is de AP 1000 (Advanced Passive pressurized water reactor) die door Westinghouse is ontworpen; in de VS zijn verschillende projecten in ontwikkeling.
Er bestaan ook zgn. revolutionaire reactoren (of reactoren van de vierde generatie), die technisch verder geëvolueerd zijn dan de huidige reactoren en tegen 2035 in bedrijf kunnen worden gesteld. Deze reactoren maken veel beter gebruik van de splijtstof (zij verbruiken bijgevolg minder brandstof of brengen minder afval voort), zij zijn nog veiliger dan de reactoren van de derde generatie en zij kunnen gemakkelijker worden gemoduleerd (kleinere, decentraliseerbare eenheden). Deze reactoren van de toekomst zullen maar succesvol zijn als ze kunnen worden ingezet op nieuwe markten, dankzij nieuwe toepassingen als de productie van waterstof of de ontzilting van zeewater voor grote stadsagglomeraties.
Kernfusie, van haar kant, is een reeds onderzochte techniek en zou volgens de wetenschappers veelbelovend kunnen zijn op zeer lange termijn (2050). Na verscheidene kleinschalige experimenten, willen zij in een proefreactor aantonen dat het mogelijk is om elektrische energie te produceren door kernfusie. Kernfusie biedt veel voordelen op het gebied van veiligheid en weerslag op het milieu, en is ongetwijfeld het energieproductiemiddel van de toekomst waarop de grootste hoop rust met het oog op duurzame ontwikkeling. Europa neemt samen met diverse grote landen deel aan het ITER-project (International Thermonuclear Experimental Reactor). Dit project voorziet de bouw en de inbedrijfstelling tegen 2020 van een experimentele reactor van 500 MWth te Cadarache, in Frankrijk.
